Бусдад тохиолдож байгаа баяр гуниг зовлон жаргалыг хуваалцах нь намайг аз жаргалтай болгодог...
Tuesday, October 12, 2010
МИНИЙ ҮЕ ҮЕИЙН ТӨРХ
Saturday, October 9, 2010
МИНИЙ ШИНЭ ТӨРХ
МОНГОЛЫН АЛДАРТНУУДТАЙ ХАМТ
ЗАЛУУ ДУУЧИН Ө।ЦЭРЭНЧУНТ, Г। БАЯРМАГНАЙ НАРЫН ХАМТ
ХИП ХОПЧИН В।А.Т-ЫН ХАМТ
САНСАРЫН НИСГЭГЧ Ж।ГҮРРАГЧААГИЙН ХАМТ
ХӨГЖМИЙН ЗОХИОЛЧ, СТА Т।СЭР-ОДЫН ХАМТ
МЭРГЭЖЛИЙН КИК БОКСЫН ДЭЛХИЙН АВАРГА АМАРБАЯСГАЛАНГИЙН ХАМТ
ЯГААН ГАЖИД ЦЭНД-АЮУШЫН ХАМТ
МОНГОЛЫН ХАМГИЙН ӨНДӨР ХҮН РАГЧААГИЙН ХАМТБи сэтгүүлчээр ажиллаж байхдаа Монголын алдар цуутнуудтай ихэнхтэй нь уулзаж ярилцаж байсан юм билээ। Үе үеийн Ерөнхийлөгчид, УИХ-ын гишүүд, Сайд нар урлаг спортын одод гээд олон хүмүүстэй уулзаж байснаа одоо эргэн дурсахад таатай байна. Заримтай нь ч найз болон бужигнаж байсан даа. “Морьтой ч болоосой” кинонд Гончигийн дүрийг бүтээсэн МУГЖ Г.Батсүх, Монголын хамгийн өндөр хүн Рагчаа гээд олон найзуудтайгаа сүүлийн үед бараг уулзалдсангүй. Монголын алдартнуудаас ярилцлага авахад хамгийн гоё урамтай байсан хүн нь Итгэлт баян гэгддэг Очирбат гуай байсан юм. Бид 2-ын яриа их сайхан өрнөж билээ. Би редакцидаа оронгуутаа л Итгэлттэй хийсэн ярилцлагаа буулгаж байсан юм. Цаасан дээр буулгахад ч урамтай байсан шүү. Харин Монгол Улсын баатар, сансарын нисгэгч Ж.Гүррагчаатай хийсэн ярилцлага “их хүнд” болж билээ. Тэр үед баатар УИХ-ын гишүүн, Батлан хамгаалахын сайд болоод удаагүй байсан юм. Түүнтэй оройжин ярилцсан. Баатараас шинэ сонин зүйл гаргах гээд би амыг нь “ухаад” л байсан. Харин Гүррагчаа баатар нэг ч сул үг унагадаггүй. Сүүлдээ инээж байгаа зургийг нь дарая гэж бодлоо. Баатар инээхчгүй яриад суугаад байсан даа. Ингээд үе үеийн Монголын алдартнуудтай авахуулсан зургаа толилуулая.
Wednesday, October 6, 2010
ХАЙР НАМАЙГ ГАНЦААРДУУЛЛАА
Өнөөдөр гэрт өнжихөөр шийдлээ. Намрын жихүүн өдрийн нэг болоод ч тэрүү гармааргүй санагдаад. Тэгээд интернэтээр аялаж дэвэн дэлхийн сонин хачинг уншиж хэрэггүй голдуу “хогон” мэдээллээр тархиа “цэнэглэв”. Бас хийх гэж байгаа ажлынхаа тухай албан бичиг төлөвлөж эрхтэн дархтануудад хаяглан суулаа. Гэрээс гараагүй ч гэсэн сэтгэл гэгэлзээд л байхийм. Нэг л зүйлийн тухай бодогдоостой. Яг юу бодоод байгаагаа өөрөө ч сайн мэдэхгүй л сууна. Ганцаардаад ч байгаа юм шиг, хэн нэгнийг үгүйлээд ч байгаа юм шиг. Магадгүй хэн нэгнээс хайр хүсээд байгаам болов уу? Би ганцаардаж бараг үзээгүй л гэж боддог юм. Гэхдээ өнөөдөр нэг л бишээ. Сүүлийн үед ээж, эгч нар бас найзууд гээд эргэн тойрныхон бүгд л эхнэр ав гэх юм. Зарим нь эхнэртэйгээ эргэж суу гэх юм. Заримдаа ч залхмаар болох юм. Бие биенээ хайрлахгүй юм бол эргэж суугаад ч яах юм билээ. Бас бэлэгдлийн чанартай эхнэртэй байснаас эрх чөлөөг эдлээд л ганцаараа явж байсан нь дээр гэж боддог юм. За энэ ч яахав ганцаардал хүмүүстэй олон янзаар “ханьсдаг” байх. Өнөөдрийн хувьд хайр намайг ганцаардуулаад байгаам байлгүй дээ. Удахгүй хайр чамайг хажуудаа суулгаад яагаад намайг үе үе ганцаардуулаад байсан бэ гээд залхтал чинь асууж хариугаа авна даа.
Saturday, October 2, 2010
ДАВХАР СОЛОНГО

Ц.Хашчулуун гэж Монгол хэрнээ Америкжсан эртэй санаандгүй явж байгаад танилцсан юм би. Хашаа 18 настайгаасаа л эрдэм сурахаар хээрийн галуу үл хүрэх харийн нутгийг зорьсон аж. Тэнд 10-аад жил амьдарсан Хашаагийн яриаг сонсох үнэхээр гайхалтай. Тэрний яриа тэр чигээрээ л “мөнгө”. Овсгоотой зарим нь Хашаагийн яриаг бизнес болгох юм бол Монголоос олон тэрбумтанууд төрнө дөө гэж би боддог юм. Хашааг бусад Монголчууд шигээ Америкт мөнгө хураах гэж хөлсөө дуслуулан ажиллаж амьдарч байгаагүй гэхэд болно. Тэр Чингэсийн удамт ухаант Монгол эрийн ид хавийг гайхуулан ухаанааараа, тархины чадлаараа “мөнгө” олж байсан нь ярианаас нь илт. Гэхдээ тэр өөрийгөө магтах дургүй болохоор хэзээ ч би гэж цээжээ дэлдэн онгирон ярьдаггүй юм билээ.
Түүний бүхий л амьдрал нь бахархмаар. Бүр үлгэр шиг гоё, тансаг хайр дурлалтайгаа учирсан гайхалтай эр гэж би Хашааг танилцсан цагаасаа хойш дүгнээд байгаа. Тэр хүнгэнсэн бүдүүн хоолойгоор хүүхдийнх шиг гэнэн инээд нүүрэндээ тодруулаад намуухнаар ярьж эхэлдэг. Ойлгохгүй байгаа зүйлийг заавал ойлгуулна. Бүр ойлгуулах гэж хичээгээд л шавьдаа хичээл зааж байгаа багш шиг байдаг юм. Бас алиа марзан, хошин үгийг яриан дундуураа “шургуулаад” авдаг хөгжилтэй эр.
Гадаадад цөөхөн жил амьдраад ирсэн зарим хүн Монголоо муулаад л суучихдаг. Зарим нэг нь би Монгол хэлээ мартаж гээд л элдэв харь үг яриан дундуураа хавчуулаад л загвардаж өгдөгийг ихэнх хүмүүс мэдэж байгаа. Гэтэл Хашчулуунд ийм зан огт байхгүй. Тэр монголчуудтайгаа монголоор л ярина. Дунд нь хэзээ ч англи болон чөлөөтэй ярьдаг 5-6 орныхоо үгийг хэлдэггүй. Бүр Монгол хэлний “мастер” гээд боддоо. Хашаа монгол үг зүй, утгыг их сайн гаргаж оновчтойгоор хэлдэг юм. Ямартаа л “Хашаа, би чамаас ичиж байна. Чи энэ олон жил гадаадад амьдрахдаа монгол хэлээ судалсан юм биш биз” гэж би хэлдэг юм. Тэр бас амиа бодсон бэртэгчин занд дургүй. Саяхан тэр “-Би өөрийнхөө жаргалыг бодвол Америкт бэлэн зүйл дээр санаа зовохгүйгээр хэвтээд л баймаар байна. Гэтэл бас ингэж чадахгүй юмаа. Тиймээс Монголдоо компани байгууллаа. Олон монголчуудаа тэжээх ажлыг хийж байгаа минь энэ ш дээ” гэж ярьж байсан нь Хашаагийн бусдын төлөө гэж зовж шаналж явдаг сайхан зангийнх нь илрэл. Хашаа дэлхийн ихэнх орноор аялсан мундаг аялагч. Тэр даруухан болохоороо л би ингэж тэгж явлаа, ийм тийм юм үзлээ гэж сагсууран ярьдаггүй юм. Үзсэн харсан ихтэй Хашаатай “буу халах” ч урамтай ш дээ. Түрүүнд би Хашаагийн амнаас “бөөн мөнгө” унадаг гэж бичсэний учрыг блог уншигчид та нар одоо бүр сайн ойлгож байгаа байхаа. Тэр нэгэн удаа ярьж сууж байхдаа өөрийгөө давхар солонго гэж хошигнон тодорхойлсон нь яг оносон маш зөв тодорхойлолт боллоо гэж би олзуурхсан. Тэгээд сая давхар солонгийн гайхамшигт зургийг харж сууж сэтгэлийн тайтгарлал олж авахдаа ухаант андынхаа хэлсэн үгийг санаад энэхүү тэмдэглэлийг бичлээ. “Давхар солонго” болон хэнд ч анзаарагдахгүйгээр ажиллаж амьдарч байгаа Хашчулуун шиг 100 монгол залуус байх юм бол манай улс ч санхүүгийн хямрал энэ тэрээс амархаан гараад Азийн бар байтугай болж хөгжих юм байна даа гэж дотроо сэмхэн бодол тээж явдагаа энд бас сийрүүлчихэе.
АЙ ДАВХАР СОЛОНГО, ДАВХАР СОЛОНГО, ДАВХАР СОЛОНГО... ҮГЭЭР ЗҮЙРЛЭШГҮЙ ГАЙХАЛТАЙ...
Түүний бүхий л амьдрал нь бахархмаар. Бүр үлгэр шиг гоё, тансаг хайр дурлалтайгаа учирсан гайхалтай эр гэж би Хашааг танилцсан цагаасаа хойш дүгнээд байгаа. Тэр хүнгэнсэн бүдүүн хоолойгоор хүүхдийнх шиг гэнэн инээд нүүрэндээ тодруулаад намуухнаар ярьж эхэлдэг. Ойлгохгүй байгаа зүйлийг заавал ойлгуулна. Бүр ойлгуулах гэж хичээгээд л шавьдаа хичээл зааж байгаа багш шиг байдаг юм. Бас алиа марзан, хошин үгийг яриан дундуураа “шургуулаад” авдаг хөгжилтэй эр.
Гадаадад цөөхөн жил амьдраад ирсэн зарим хүн Монголоо муулаад л суучихдаг. Зарим нэг нь би Монгол хэлээ мартаж гээд л элдэв харь үг яриан дундуураа хавчуулаад л загвардаж өгдөгийг ихэнх хүмүүс мэдэж байгаа. Гэтэл Хашчулуунд ийм зан огт байхгүй. Тэр монголчуудтайгаа монголоор л ярина. Дунд нь хэзээ ч англи болон чөлөөтэй ярьдаг 5-6 орныхоо үгийг хэлдэггүй. Бүр Монгол хэлний “мастер” гээд боддоо. Хашаа монгол үг зүй, утгыг их сайн гаргаж оновчтойгоор хэлдэг юм. Ямартаа л “Хашаа, би чамаас ичиж байна. Чи энэ олон жил гадаадад амьдрахдаа монгол хэлээ судалсан юм биш биз” гэж би хэлдэг юм. Тэр бас амиа бодсон бэртэгчин занд дургүй. Саяхан тэр “-Би өөрийнхөө жаргалыг бодвол Америкт бэлэн зүйл дээр санаа зовохгүйгээр хэвтээд л баймаар байна. Гэтэл бас ингэж чадахгүй юмаа. Тиймээс Монголдоо компани байгууллаа. Олон монголчуудаа тэжээх ажлыг хийж байгаа минь энэ ш дээ” гэж ярьж байсан нь Хашаагийн бусдын төлөө гэж зовж шаналж явдаг сайхан зангийнх нь илрэл. Хашаа дэлхийн ихэнх орноор аялсан мундаг аялагч. Тэр даруухан болохоороо л би ингэж тэгж явлаа, ийм тийм юм үзлээ гэж сагсууран ярьдаггүй юм. Үзсэн харсан ихтэй Хашаатай “буу халах” ч урамтай ш дээ. Түрүүнд би Хашаагийн амнаас “бөөн мөнгө” унадаг гэж бичсэний учрыг блог уншигчид та нар одоо бүр сайн ойлгож байгаа байхаа. Тэр нэгэн удаа ярьж сууж байхдаа өөрийгөө давхар солонго гэж хошигнон тодорхойлсон нь яг оносон маш зөв тодорхойлолт боллоо гэж би олзуурхсан. Тэгээд сая давхар солонгийн гайхамшигт зургийг харж сууж сэтгэлийн тайтгарлал олж авахдаа ухаант андынхаа хэлсэн үгийг санаад энэхүү тэмдэглэлийг бичлээ. “Давхар солонго” болон хэнд ч анзаарагдахгүйгээр ажиллаж амьдарч байгаа Хашчулуун шиг 100 монгол залуус байх юм бол манай улс ч санхүүгийн хямрал энэ тэрээс амархаан гараад Азийн бар байтугай болж хөгжих юм байна даа гэж дотроо сэмхэн бодол тээж явдагаа энд бас сийрүүлчихэе.
АЙ ДАВХАР СОЛОНГО, ДАВХАР СОЛОНГО, ДАВХАР СОЛОНГО... ҮГЭЭР ЗҮЙРЛЭШГҮЙ ГАЙХАЛТАЙ...
Subscribe to:
Posts (Atom)
















